خاطرات باور نكردني يك حاج اقا

خاطرات حاج اقا(پارتي در شب اربعين)

Wed, 28 May 2008 14:30:00 GMT

صداي خيلي قشنگي داشت . فرض كنيد معروف به فري بود از بچه هاي ايراني كه چند سالي است براي تحصيل به هند آمده بودولي بجاي درس جذب مجالس دانس و رقص شده بود خواننده شب نشيني ها گناه ، از مجلس گرم كن هاي حرفه ايي و پرطرفداردر پارتي هاي ايراني و هندي شده بود.

اينقدر كارش گرفته بود كه هرشب برنامه داشت، به قول بچه هاي انجمن اسلامي دانشجويان خارج از كشور پولش هم خوبه (گوشتان را بياريد نزديك يك چيز مي خواهم در گوشتان بگويم البته كتك شب اول قبرشم ظاهرا بد نيست)

دوشب ديگرشب اربعين است ،در حالي ايراني ها مقيم از يك طرف و دانشجويان ايراني در انجمن اسلامي از طرف ديگر برنامه ريزي مفصلي مي كردند شب اربعين را در هند ميان ايراني ها با شكوه حسيني برگزار كنند ،

همانطور كه بين دوستان برنامه ريزي مي كردند يكي از بچه ها انجمن گفت:

((مي دانيد بعضي ها بصورت عمدي در شب اربعين يك شب نشيني و پارتي ايراني هندي مفصلي مي خواهند برگزاركنند و خيلي از بچه مسلمون ها را جذب كرده اند!خواننده اين شب هم فري است كه خيلي طرفدار دارد!حسابي هم بين ايراني ها تبليغ كردند!))

پيش خودم گفتم : خدايا چكار بايد كرد؟! بايد يك عكس العملي و نهي از منكر نسبت به اين مراسم گناه و فحشا در شب اربعين داشته باشيم .مگر امام حسين (ع) براي امر به معروف و نهي ازمنكر شهيد نشد.

شايد بگوييد خوب حاج اقا به احتمال زياد در شب اربعين هزاران مجالس گناه در هند هست چرا شما گيرداديد به اين جلسه؟

راستش بخواهيد مشكل اين جلسه اين بود كه بصورت مشترك بين ايراني بچه مسلمان و هندي ها مخصوصا دانشجويان ايراني محصل برگزار مي شد. آن هم در اين شب كه اسمان و زمين بر حسين اشك مي ريزند.

و بهترين كار اين بود قبل از برگزاري اين برنامه اقدامي صورت بگيرد .

خدايا چكار بايد كرد؟ كه شب حسين حسيني بماند؟! تنها راه ،توسل به اقا اباعبدالله (ع)بود، بعد قدم برداشتن در مسيرامر به معروف و نهي از منكر!

تصميمي گرفتيم هرچند به نظرعملي نبود!

يكي از بچه ها را به در خانه فري همان پسرخوش صدا و خواننده پارتي ايراني كه بهرحال مسلمان شيعه بود فرستاديم كه پيغام به او بدهد:

(( فلاني امام حسين (ع)را دوست داري يا نه ؟ آيا مي داني امشب شب اربعين امام حسين (ع) است ؟))

گفت : ((خوب منظور؟))

--- ((امشب را به احترام امام حسين(ع)خواننده مجلس پارتي نباش!))

با تعجب جواب داد: ((مي دوني اگر امشب من نرم، چي ميشه؟ مي دوني چند صد نفر عصباني مي شوند؟ جواب آنها را چي بدهم؟ مي دوني چي داري مي گي ؟))

--- ((من فقط اين را خوب مي دونم امام حسين (ع) بلد جوابشان را بدهد اگر امام حسين ارزشش را دارد امشب با نرفتنت مجلس پارتي را تعطيل كن! بابا امشب شب عزاي امام حسين است!))

كمي به فكر فرو رفت بعد يك نگاهي معنا داري كرد و گفت :

((باشه امشب را به خاطر امام حسين نمي رم هرچه بادا باد))

وقتي اين خبر به بچه ها رسيد انگار اشك در چشمان همه ي رفقا جمع شد.

شب اربعين شد و او نرفت! جلسه پارتي با اين همه هزينه تعطيل شد! به خيلي ها ضرر رسيد! خيلي ها نتواستند آن شب گناه كنند! و خيلي ها عصباني شدند!

اما داستان به همين جا تمام نشد تلفن انجمن كه زنگ خورد يكي از بچه ها گوشي را برداشت و بعد از چند ثانيه صحبت كردن رنگ از چهره اش پريد.انگار اتفاق بدي افتاده باشد با عجله خودش را به بچه ها رساند و داد زد :

((فري خواننده است مي گويد بعضي از هندي ها و ايراني ها يي كه مجلس پارتي شبانه شان با نرفتن من خراب شده با چوب و چماق و عصبانيت ريختن پشت در خانه كه من را حسابي كتك بزنند .)) حالا ديگه داشت حسابي مثل فيلم هاي هندي مي شد!

تنها چيزي كه مي توانستيم بگوييم اين بود يا ابا اباعبدالله (ع)خودت كمك كن!

با عجله همراه عده اي از بچه هاي انجمن اسلامي براي شركت در كتك زدن ببخشيد اشتباه كردم كتك خوردن به طرف خانه فري رفتيم.

چه غوغايي داشت برپا مي شد.

قبل از اينكه دعوا به صورت فيزيكي شروع بشود به كمك دوستان براي سر دسته ي اصلي مجلس پارتي كه هندي بود واز برگزار نشدن مراسم پارتي حسابي ضرر كرده بود توضيح داديم كه امشب چه شبي است و علت نيامدن خواننده به مجلس شما به خاطر احترام به اربابش و مولايش امام حسين (ع) بوده است وووو ...

همه ساكت شده بودند!

ما سخن مي گفتيم واهالي پارتي مستمع وساكت و آرام و همراه باكمي تعجب نگاه مي كردندو فقط شنوده بودند.آرامش عجيبي بعد ازطوفان بوجود آمده بود، انگارمنتظر بودند اين حرف ها را بگوييم و با خونسردي شنوده باشند! انگار اين اشخاص عصباني در يك لحظه تغيير شخصيت داده باشند به راحتي حرفهاي ما را قبول كرد و رفتند .

رفتند به همين راحتي نه كتكي خوردند! نه كتكي زدند! پيروزي بدون شليك حتي يك گلوله!

يك لحظه گفتم يا ابا عبدالله حسين(ع) ممنونتم و نفس عميقي كشيدم!

من فكر كردم آن لحظه امام حسين (ع) دارد به ما طعنه مي زند چرا شك داريد كه ما مساله به اين راحتي تمام شده اگر به راحتي تمام نمي شد بايد شك داشته باشيد.

فري خواننده كه سايه ي بچه هاي انجمن را با تير مي زد امروز از رفقاي سلام و عليكي بچه هاي انجمن است البته عارف و سالك نشده ولي يادمان نرود پله پله تا ملاقت خدا!

با هم بگوييم :

يا حسين يا حسين يا حسين

كمكم كن من هم برگردم!

خاطرات حاج اقا(عرفان فلفلي حاج اقا درهند)

Thu, 22 May 2008 10:39:00 GMT

از آن لحظه اي که وارد بمبئي شدم علي رغم تصور قبلي با شهري کثيف و شلوغ ،فقر شديد و ثروت عجيب مواجه شدم .

بهترين کار اين بود که هتلي را در منطقه شيعه نشين بندي بازار اجاره کنم.

وارد هتل نشده با استقبال گرم صاحب هتل مواجه شدم .ظاهرا صاحب هتل هم مسلمان بلکه شيعه بود. براي همين به محض ورود من وتحويل اتاق، از من درخواست کرد که حاج آقا بايد ناهار منزل من باشي.

من هم از ترس غذا هاي تند هندي که وقتي مي خوري بايد آتش نشاني بياد و خاموشت کند قبول نکردم.

حالا هر چي من از ترس غذاهاي تند هندي بهانه مي آوردم او پافشاري مي کردكه مرغ يك پا بيشتر نداردتا اينکه من هم تسليم شدم.( شماهم يك کمي از اين هندي ها ياد بگيريدفقط مي توانيد مفت و مجاني وبلاگ حاج آقارا بخوانيد؟ شد يکبار ما را ناهار دعوت کنيد؟)

بلاخره توفيق نصيب مدير هندي هتل شد که حاج آقا داودي مهمانش شوداما به شرطي که براي من غذا با فلفل کم درست کند.(حال مي کني چقدر نوشابه براي خودم باز مي کنم)

به قول مادربزرگ هاي شيرازي چشمتان روزگار بد را نبيند، سفره ناهار که پهن شد دو مدل غذا در سفره گذاشتند .

يکي غذاي خودشان که انواع فلفل سرخ و سياه و سبزوغيره را داشت، بجاي سبزي همراه غذا فلفل مي خوردند.

دوم غذاي مخصوص حاج اقا بود که فلفلش به قول هندي هاي ناچيز بوداما براي من و شما انقدر بودکه بعداز خوردن اولين لقمه غذايك لحظه احساس كردم چشمان مبارك حاج اقا دور كله مباركتر دارد مي چرخد و مثل كسي كه لحظات آخر عمرش همه خاطرات زندگي خود را به ياد مي آورد، من همه ي شما خواننده هاي عزيز وبلاگ رادر يك لحظه به ياد آوردم(مثلا دارم به ياد مي اورم) بعد شما مي گوييد حاج اقا شما بي وفا هستيد درحالي كه من در بهترين لحظات زندگي به ياد شما هستم.

از بركات ديگر غذاي آن روز اين بود كه تا دو روز به لهجه ي غليظ هندي صحبت مي كردم وزبان شيرين فارسي را به کلي فراموش کرده بودم .

اما از منبر رفتن هايم برايتان بگويم مثل حرف زدن عرفا شده بود که هميشه اشک از چشمانشان جاري است.

مردم وقتي به من نگاه مي کردند با تعجب و حيرت از معنويت من پيش خودشان مي گفتند: عجب روحاني با تقوايي است! که همراه با منبر رفتنش گريه هايش قطع نمي شود!! غافل از اينكه عرفان من از نوع عرفان فلفلي بود.

راستش را بخواهيد عارف بودن يا به زبان ديگر غذاي فلفلي خوردن هم بد نيست!

باورتان نمي شود يكبار امتحان كافيه

حاج اقا داودي برگشت(خاطره اي متفاوت)

Sun, 14 Oct 2007 12:43:00 GMT

با سلام و عذر خواهي بابت اين همه فاصله به خاطرمشغله هاي و فعاليت هاي زياد م ! عرض شرمندگي از صورت من الان مثل باران بهاري از نوع باران عربي پايين مي ريزد باورتان نمي شود نگاه كنيد اشتباه نكنيد اين گريه نيست اين عرق شرمندگي است!البته حالا به اين زيادي م نيست يك كم كمتر است.مثلا اينقدر.و ضمن تشكر از دوستاني كه به بنده حقير ذليل مسكين مستكين و ... با داد زدن و ابراز دلتنگي و مهمتر از همه با پخش خبر فوت و يا ناپديد شدن من ابراز محبت كردند و اينكه به انها بگويم خيالتان راحت باشد حتي نقشه هاي محسن و مهندس يا اقاي شايگان و جلال فتوحي و حتي الياس هم بر روي حاج اقا داودي كه ضدگلوله است اثر نمي كند.

اما سوغاتي دوره مسافرتي طولاني من يك خاطره است كه چند مدت پيش اتفاق افتاد.

از روزهايي بود كه تاكسي خيلي سخت پيدا مي شد، من هم در راستاي حفظ سرمايه ملي(البته ريا نشه) يعني همان بنزين عزيز كه اين روزها خيلي دلمان براش تنگ شده و نفس نفس زدن هاي اخر كارت سوختم، ماشين را نياورده بودم.

سوار يكي از اين سواري شخصي ها شدم.

از خوشتيپي راننده برايتان بگويم. موهاي فر و بلند و كت روي دوش سيبيل تا بنا گوش، فقط كم بود تا هيكل آرنلي او ببرد عقل و هوش!

اقاي راننده هم هنوز حركت نكرده براي خوشي دل خودش يا ناخوشي دل من يك نوار ترانه زن از نوع انگليسي پخش كرد.

در همين لحظه حس معنويت من و اينكه نظر كرده هستم گل كرد و تصميم به نهي از منكر اين اقاي راننده گرفتم.چند فرضيه نهي از منكر در ذهنم آمد

اول روش با قدرت و عزت نفس بود به اين شكل مثلا:

اقا نوار را خاموش كن وگرنه :

1- حسابت را مي رسم

از قدرت بدني راننده همين بس كه: اگر يك مشت نيمه ابدار به من مي زد انچنان ضربه مغزي مي شدم كه فقط اقاي دكتر پژوهان مي توانست من را عمل كند.ان هم كه مي دانيد الياس نمي گذارد ادم خوبي مثل من عمل شوند لذا در بيمارستان جان به جان افرين تسليم مي كردم.

2-از تاكسي پيدا مي شوم

خوب پيدا شو بهتر

دوم روش هاي بدون عزت نفس

1- اقا خواهش مي كنم نوار را خاموش كن

اگه خاموش نكنم چيكار مي كني خيلي خوش بينانه بايد تا دو ساعت به فلسفه موسيقي ، موسيقي لهو و لهب ،موسيقي هاي خوب و هزار قال و قيل ديگر براي او مي پرداختيم تازه اخرش به من مي گفت ليلي زن است يا مرد.

اما روش من

يك شكلات كوچولو را وسط دويست توماني گذاشتم و كرايه را به او دادم! و هيچ حرفي نزدم.

تا شكلات را ديد، اول تعجب كرد چون مناسبتي نداشت! بعد از چند ثانيه مكث در ميان صداي بلند ترانه خان زن گفت :(( اي ول حاج اقا! دستت درد نكنه!))

خواهش مي كنم من تمام نشده بود كه شكلات در دهان اقاي راننده مزمزه شد هنوز 10 ثانيه نشده بود كه ديدم صداي ضبط قطع شد . نوار را بيرون اورد و در بين نوارهايش حسابي گشت و يك نوار ديگر گذاشت.

من هم خوشحال كه تير به هدف خورد منتظر شنيدن صداي افتخاري يا ... بودم كه صداي روضه و مناجات شب اول قبر از ضبط ماشين بلند شد.

من هم پيش خودم گفتم:(( حالا بايد يك نقشه بكشم نوار روضه بي وقتش را خاموش كنه!))

خاطرات حاج اقا(ملاقات باامام زمان عج)

Tue, 22 May 2007 10:53:00 GMT

روزهاي زيادي با آقاي سيويه گذرانديم ،روزهاي خوب و شيريني بود، اما يک روز يک اتفاق عجيبي رخ داد!

صبح آن روز آقاي سيبويه خيلي سرآسيمه بود! اصلا حال عجيبي داشت بعضي ها فکر کردند نکند اتفاق بدي افتاد باشد بعضي ها هم برعکس فکر مي کردند خبر خوشي به آقا داده اند! نمي شد احتمال درستي داد.

بالاخره صبرمان به سر آمد سراغ مدير مدرسه علميه که با اقاي سيويه رابطه ي نزديکي داشت رفتيم.

((حاج آقا! خيلي نگران ‌حضرت ايت الله سيويه هستيم، اگر اتفاق بدي افتاده که اينقدر روحيه ايشان تغيير کرده بما هم خبر دهيد!))

هنوز صحبتهاي ما تمام نشده بود که اشک در چشمان حاج آقا ش مدير مدرسه جمع شد.

وقتي حال حاج اقا ش را ديديم اضطراب ما هم بيشتر شد، نمي دانستم چكار كنيم كه بعد از چند لحظه سكوت بعد لبخندي زد و گفت:

(( آيت الله سيبويه ديشب خوابي ديده اند که حضرت ايت الله صديقين(زيد عزه) تعبير كرده اند، تعبيرش اين است چند روز ديگر شخصي که اقاي سيبويه ايشان را نمي شناسد، از دبي تلفن مي کند و اقا را دعوت مي کند همراه آنها به حج برود و اقا سيبويه در عرفات خدمت اقا و سيدمان حضرت حجت ابن الحسن العسکري(عج)مي رسد!))

اشک در چشمان ما جمع شده بود نمي توانستم جلو گريه خود را بگيرم، ولي هنوز هيچ اتفاقي نيفتاده بود .روزها به کندي مي گذشت و ما منتظر يک تلفن ناشناس بوديم و حضرت ايت الله سيبويه که خبر نداشت ما هم خبردار شده ايم از ما منتظر تر!

يوسف گم گشته بازايد به کنعان غم مخور

کلبه احزان شود روزي گلستان غم مخور

بلاخره آن روز فرا رسيد و شخصي از دبي با مرحوم ايت الله سيبويه تماس گرفتند و ايشان را به مکه دعوت کرد.شخصي كه حتي او را نمي شناخت!

حضرت ايت الله سيويه مي رفت و ما مانديم او مي رفت و ما گريه مي کرديم او مي رفت و ما حسرت مي خورديم او مي رفت و ما را پشت درهاي بسته جا گذاشت.

گاهي پيش خودمان مي گفتيم:

((يکي درد و يکي درمان پسندد يکي وصل يکي هجران پسندد

مو از ميون درد و وصل و هجرون پسندم انچه را جانان پسندد))

زمان آرام ارام مي گذشت.

من و لحظه شماري هاي من!

در حال انتظار بازگشت او بوديم ،منتظر خبري از گيسوان يار و چشم به راه وصال هم نفس يار!

و آن روز که برگشت او شاد بود، ولي چيزي از شاديش نمي گفت.

هيچ کس جرات نمي کرد از او سئوال کند.ولي گاهي که اسم اقا اما زمان(عج) در بحث هاي بعد از سفر مکه مي امد حضرت ايت الله سيبويه(ره) امانش بريده مي شد و زار و زار اشک فراق مي ريخت.

شايد پيش خودش به ما مي گفت:

((تو مو مي بيني من پيچش مو تو ابرو من اشارتهاي ابرو))

من که ديگر کاسه صبرم لبريز شده بود سراغ يکي از علما که خيلي رابطه نزديکي و صميمي با آيت الله سيبويه داشت رفتم و با اسرار زياد ، قضيه ملاقات حضرت ايت الله سيبويه با امام زمان(عج) را برايم نقل کردند که :

(( آقاي سيبويه با اشك نقل كردند در عرفات خدمت اقا و سيدمان حضرت حجت ابن الحسن العسکري(عج) رسيدم و يک ساعت در محضر آقا بودم .ظاهرا دست اقا امام زمان را مي بوسندو آقا هم پيشاني ايشان را مي بوسند و حرفهاي که هيچ کسي هنوز خبر ندارد به همديگر مي زنند.))

برغم مدعياني که منع عشق کنند

جمال چهره تو حجت موجه ماست

قبر مبارک مرحوم آيت الله سيبويه(ره) در حرم حضرت معصومه (س) کنار قبر شهيد مفتح مي باشد

خاطرات حاج‏ آقا

Wed, 18 Apr 2007 13:29:00 GMT

هر وقت با آنها كلاس داشتم حتما اين خانم حرف و شوخي هايي را مطرح مي كرد كه پسرهاي كلاس بخندند و به قول دخترهاي ديگر مي خواست خودش را بين پسرها نشان دهد.

بعضي از دخترهاي دانشگاه مي گفتند:

(( حاج اقا! ببينيد چقدر خودش را براي پسرها لوس مي كند.))

حتي بعضي از دخترها بخاطر اينكه مثلا روابط عمومي خوبي با پسرها دارد و هميشه پسرهاي كلاس با او شوخي مي كنند به او حسادت مي كردند!

يك آقاپسري كه از بچه هاي شيطون دانشكده بود هم روابط عمومي خوب داشت و ... با اين خانم خيلي ارتباط داشتند و خيلي سر کلاس به هم شوخي و متلک مي انداختند! البته غير مستقيم، ولي من متوجه مي شدم منظورشان کيست.

اين دو نفر خيلي با هم ديده مي شدند، حتي بعضي ها مي گفتند اين دو نفر قرار است با هم ازدواج كنند.

در نگاه خيلي از دخترهاي دانشگاه آن دختر خوشبخت ترين دانشجوي دختر بود، چون مثلا پسرها با شوخي مي كنند و اين اقا پسر درسخون و خوش تيپ خيلي به با شوخي مي کند و او را تحويل مي گيرد.

اما اين ارتباط که که خيلي از بچه ها با حسرت به انها نگاه مي کردند يک روي ديگر هم داشت!

يک روز كه در اتاقم نشسته بودم و مشغول مطالعه بودم همان خانم وارد اتاق من شدو از من وقت مشاوره خواست.

بغض راه گلويش را گرفته بود! مي گفت: وقتي يك پسري با او شوخي مي كند يا همان اقا پسر كلاس، چيزي به او مي گويد . دلش مي خواهد بميرد. دلش مي خواهد زمين باز شود و در زمين فرو رود!

مي گفت: ((حسرت دخترهاي سنگين و با وقار کلاس که پسرها را تحويل نمي گيرند و با عفت متکبرانه با جنس مخالف برخورد مي کنند را در دل دارم ولي از ترس تحقير شدن جرات ندارم اين حرف را به کسي بزنم!))

مي گفت :(( دلم فقط به فلان اقا پسر خوش است که احتمالا به من علاقه دارد و شايد بخواهد با من ازدواج کند.)) همان پسري كه اولش برايتان گفتم .

مي گفت: (( براي خواستگاري آمدنش لحظه شماري مي كنم ))

اما چند ماه بعد از زماني كه اين خانم پيش من امده بود ، همان اقاپسر شيطون دانشگاه كه با اين خانم ارتباط هم داشتند سراغم آمد . از من وقت مشاوره خواست. من هم با لبخند پذيرفتم.

مي خواست نظرم را در مورد گزينه ايي كه براي ازدواج انتخاب كرده بود بداند .

منتظر بودم همان خانم را نام ببريد، اما اسم يك دختر ديگر را آورد! خانمي محجبه و مذهبي كه در كلاس برق بود!

با كمي تامل خانمي را كه نام برده بود، بياد اوردم.

با تعجب گفتم:(( اين خانم كه بسيار محجبه است ! اصلا متكبرانه در مقابل نامحرم برخورد مي كند .جواب سلام تو را هم نمي هد! اصلا من فكر مي كردم شما مي خواهيد با خانم فلاني(همان كه خيلي شوخي مي كرد و با هم ارتباط داشتند) ازدواج كني! خيلي برايم عجيب است كه از يکي ديگر مي خواهي خواستگاري كني؟))

مي دانيد جوابش چه بود؟

(( حاج اقا! آن خانم كه ارزش ازدواج ندارد ! كسي كه براحتي تسليم امثال من مي شود و با يك پسر براحتي گرم مي گيرد و شوخي مي كند ارزش همسري را ندارد!

راستش را بخواهيدمن مي خوام همسرم در عين حالي كه اجتماعي است و در جامعه حضور دارد متكبر در مقابل نامحرم باشد.

من مي خواهم مادري وظيفه تربيت فرزندم را برعهده بگيرد كه خودش در اجتماع توانسته عفت و حياء را حفظ کند. دلم مي خواهد زنم هم در اجتماع باشد هم اينكه عفت و حيا او اجازه ارتباط با نامحرم را نداده باشد!نه اينكه دختري كه با شوخي و خنده مي خواهد خودش را به پسرها نشان دهد .

حاج اقا! من فکر مي کنم دختران با عفت و متكبر در مقابل نامحرم، نيازي به پسرها ندارند كه خودشان را عرضه كنند براي همين دليلي نمي بينند خودشان را جلو پسرها با اريش و بي حجابي و يا شوخي و خنده نشان دهندو ولي امثال آن خانم كه الان با من ارتباط دارد حتما يك كمبود دارد كه با يک پسر قبل از ازدواج رفت و امد دارد.))